Liefde

er is toch liefde?

jazeker, er is liefde

maar er zijn ook jaren

we zijn niet langer alleen

moe klimt op en reikt naar vermoeidheid

pijn stapelt frustratie

ouderdom hompt zijn kreun langs mij heen

 

ik was stuimig tot ik niets meer zijn kon

nu haak ik nauwelijks naar het oude bestaan

soms dringt mijn bloed en drukt een ritme

de tijd rekt zich en verkreupelt zijn been

 

rust wandelt voort in achteruitgang

hopeloosheid dempt en vervangt het elan

rest er dan niets meer van vochtige dagen?

oh ja, de verte knispert nog steeds van liefde

maar kraak toch voorzichtig, we zijn niet langer alleen

 

 

 

Afbeelding: https://www.rijksmuseum.nl/nl/zoeken/objecten?q=ouderdom&p=1&ps=12&st=Objects&ii=5#/RP-P-BI-7324,5

 

 

 © 2018 Paul Christiaan Smis